Ieder zijn zwarte. Verzet, collaboratie en repressie

September 1944. In België heerst verwarring en ontreddering. De triomfantelijke vreugderoes voor de eindelijk herwonnen vrede, de angst voor de oorlog die tastbaar blijft in de onvoorspelbare V1- en V2-bommen, de zorg voor het dagelijks brood, het applaus voor de verzetsleiders, het misprijzen voor de zwarten ook...

Nog tijdens de oorlog werd de repressie voorbereid, na de schielijke vlucht van de Duitsers begint het machtig mechanisme te werken. Men spreekt tweeduizend doodstraffen uit, meer dan tweehonderd terechtstellingen worden effectief uitgevoerd, duizenden verliezen hun betrekking, tienduizenden worden opgepakt, men eist honderden miljoenen frank schadevergoeding... Families worden nagewezen, zijn voor lange tijd gebrandmerkt, geïsoleerd en getraumatiseerd.

De publicatie sluit aan bij de uitgaven omtrent de Tweede Wereldoorlog, de collaboratie en de repressie in België. Toch kiest het voor een nieuwe benadering van de problematiek. Voor het eerst immers worden getuigen aan het woord gelaten zonder dat het om een apologie gaat. Aan de hand van tijdsdocumenten, memoires en interviews wordt een nieuwe kijk op deze woelige periode gepresenteerd. De partijen in het conflict komen zelf aan het woord.

De nadruk ligt op de wijze waarop de mensen de Tweede Wereldoorlog, maar vooral ook de periode nadien hebben meegemaakt: de Koningskwestie, de repressie en de heropbouw van het land. De bevindingen van de directe getuigen worden in de ruimere context van de Belgische geschiedenis geplaatst.

In 1999 werd deze publicatie bekroond met de Prijs voor Geschiedenis en Volkskunde van de Provincie Antwerpen.